Na Sceni „Raša Plaović“ Narodnog pozorišta u Beogradu 16. i 17. juna od 20 časova gostovaće No teatar Jamamoto sa predstavom „No u odjeku – Kijocune“, jednom od najpoznatijih drama klasičnog japanskog No teatra.
U središtu priče nalazi se Taaira no Kijocune, ratnik poraženog klana Heike koji je nakon Genpejskog rata izvršio samoubistvo utopivši se u moru. Nakon smrti, njegov duh se vraća kako bi se suočio sa svojom ožalošćenom suprugom i ispričao joj o patnji, očajanju i poslednjim trenucima svog života. Kroz suzdržan pokret, poetski jezik i izražajnost tradicionalnih No maski, predstava istražuje teme rata, sećanja, privrženosti, tuge i duhovnog iskupljenja.
Predstavu predvodi Akihiro Jamamoto, direktor No teatra Jamamoto i izvođač škole Kanze, nosilac statusa čuvara Značajnog nematerijalnog kulturnog nasleđa Japana.
Posebnu dimenziju izvođenju daje saradnja sa međunarodnim muzičkim sastavom Kurage Band, povezanim sa Paviljonom meduze na Expo 2025 Osaka. Ansambl predvodi Sačiko Nakadžima, a njegov rad povezuje tradicionalnu kulturu, improvizaciju, nauku i savremeno stvaralaštvo.
Susret No teatra Jamamoto i Kurage Banda predstavlja jedinstven spoj drevnog japanskog ritualnog pozorišta i savremenog muzičkog izraza, otvarajući nove mogućnosti za međunarodnu kulturnu razmenu i dijalog između tradicije i savremenosti.
Tokom višedecenijske karijere, Akihiro Jamamoto posvetio se očuvanju i popularizaciji No teatra među novim generacijama. Kroz obrazovne programe i radionice upoznao je više od 80.000 dece širom Japana sa ovom umetničkom formom, dok je sa svojim ansamblom nastupao i organizovao radionice širom Evrope.
Za svoj rad nagrađen je brojnim priznanjima, među kojima su Pohvala ministra spoljnih poslova Japana, Nagrada „Globalni građanin“ Japanske fondacije i Nagrada Fondacije Tifani za tradicionalnu kulturu.
Osnovan 1927. godine, No teatar Jamamoto najstarije je aktivno No pozorište u Osaki i nosilac statusa materijalnog kulturnog dobra Japana. Ukorenjen u više od sedam vekova dugu tradiciju, No objedinjuje pevanje, muziku, ples, poeziju i maske u jedinstvenu scensku formu koja spaja ritual, emociju i meditativno iskustvo. Ova umetnost prepoznata je i kao deo nematerijalne kulturne baštine čovečanstva od strane UNESCO.
Izvor: Narodno pozorište Beograd
