U saradnji sa Zavodom za zaštitu prirode Srbije, Pošta Srbije objavila je novo izdanje koverte i poštanske markice u okviru serije Evropska zaštita prirode, posvećeno velikom jubileju — 150 godina od otkrića Pančićeve omorike.
Pančićeva omorika (Picea omorika) je vrsta smrče, endemit Balkanskog poluostrva i tercijarni relikt. To znači da se ova biljka može pronaći samo na određenom, manjem području i da je uspela da opstane od davnih vremena (procenjuje se da Pančićeva omorika postoji već oko 65 miliona godina). Zbog tih karakteristika je poznata kao „živi fosil“.
Ime je dobila po srpskom naučniku Josifu Pančiću (srpski lekar, botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije), koji ju je otkrio na planini Tari 1875. godine, kod sela Zaovine. Naučni naziv „omorika“ potiče od lokalnog imena za ovu četinarsku vrstu. Pre ledenog doba ova vrsta je bila široko rasprostranjena u Evropi, a danas prirodno raste jedino na Balkanskom poluostrvu, u području srednjeg toka reke Drine i u kanjonu reke Mileševke, odnosno u zapadnoj Srbiji i istočnoj Bosni.
Najveći deo populacije u Srbiji nalazi se u okviru Nacionalnog parka Tara, pa se zato Pančićeva omorika smatra kraljicom ove planine, a lepa, vitka i elegantna krošnja, po kojoj se razlikuje od svih drugih četinara, donela joj je i titulu „kraljice četinara“.
Na Crvenoj listi ugroženih vrsta Međunarodne unije za zaštitu prirode, Pančićeva omorika se nalazi od 1998. godine. Na početku je bila označena kao ranjiva, a od 2010. godine nažalost proglašena je za ugroženu vrstu. Sva nalazišta Pančićeve omorike izdvojena su u rezervate prirode i o njima brine Zavod za zaštitu prirode Srbije, a svako pojedinačno stablo Pančićeve omorike je pod zaštitom.
Tekst preuzet sa: Zavod za zaštitu prirode srbije
