Jedan od najpoznatijih i najzagonetnijih dragulja u istoriji ponovo je ugledao svetlost dana, čuveni Firentinski dijamant, za koji se mislilo da je nestao, ispostaviće se da je sve vreme bio u sefu naslednika dinastije Habzburg, koja ga je decenijama čuvala u sefu u Kanadi. Ovaj dijamant, prepoznatljiv po svom oblom obliku u formi kruške i intenzivnoj žutoj boji, ima izuzetno zanimljivu prošlost. Pre nego što je postao deo habzburške riznice, pripadao je moćnoj porodici Mediči, po kojoj je i dobio ime. Od 1736. godine, kada su se venčali Franc Stefan Lotarinški i nadvojvotkinja Marija Terezija od Austrije, dijamant je postao porodično nasleđe Habzburgovaca, simbol njihove moći, bogatstva i veze sa velikim evropskim dinastijama.Autentičnost ovog neprocenjivog kamena potvrdila je poznata bečka zlatarska kuća A. E. Köchert Juweliere, dvorski juvelir Habzburške monarhije, koja je bila i deo njegovog ponovnog otkrića u Kanadi.
U kolekciji koja broji oko petnaest dragocenih predmeta, nalaze se i četiri izuzetna dela kuće Köchert:
- Brilijantski i biserni devant-de-corsage carice Elizabete (poznate kao Sisi)
- Dve krune za kosu – ukosnica u obliku mašne i aigrette u mađarskim bojama sa rubinima, smaragdima i dijamantima.
Ovi komadi kreirani su i prilagođeni za krunisanje Elizabete i cara Franza Jozefa za kraljicu i kralja Mađarske 1867. godine.
Prava zvezda kolekcije, međutim, jeste smaragdni sat koji datira još iz vremena carice Marije Terezije. Mehanizam sata smešten je u veliki, facetirani smaragd veličine kokošijeg jajeta . Lanac (chatelaine) koji ga drži izradio je Köchert u isto vreme kada i čuveni smaragdni set za caricu Elizabetu, kako bi se savršeno uklopio u novi ansambl.
U zbirci se nalaze i broševi od žutog safira, ordeni Toison d’Or, kao i još jedan dragoceni sat slavnog časovničara Žan-Antoana Lepina, koji je nekada pripadao kraljici Mariji Antoaneti. U njegovoj unutrašnjosti nalazi se misteriozni pramen kose.
Svaki od ovih predmeta nosi izuzetan istorijski značaj i burnu prošlost. Mnogi od njih, posebno oni povezani s Marijom Antoanetom, uspeli su da prežive haos Francuske revolucije. Ipak, nijedan dragulj nije obavijen tolikom misterijom kao Firentinski dijamant – predivnog oblika, težak 137 karata, svetlo žute boje i jedinstvenog dvostrukog ružičastog preseka.
Poslednji put viđen 1918. godine, dijamant je austrijski car, Karl I, odneo u Švajcarsku kada se Austro-Ugarska imperija raspala. Tokom narednih sto godina kružile su brojne glasine – da je ukraden, preprodat ili čak isečen u više manjih kamenova. Istina se otkrila tek u novembru 2025. godine, kada su potomci Habzburga objavili da je dragulj bio skriven u trezoru jedne kanadske banke, u skladu sa željom carice Zite, supruge cara Karla. Ona je pred smrt izjavila da mesto čuvanja dijamanta ne sme biti obelodanjeno pre stote godišnjice muževljeve smrti.
Autentičnost dragulja potvrdila je kuća A. E. Köchert, čime je stavljen tačan kraj vekovnim nagađanjima. Danas se zna da je dijamant stigao u Evropu verovatno iz Indije, preko Goje u 16. veku, kako su tvrdili istoričari Herbert Tilander i Džek Ogden. Njegovu boju su savremenici opisivali kao „vino pomešano sa deset delova vode“, a sada, nakon više od jednog veka, ponovo možemo da vidimo njegovu karakterističnu limunasto-zlatnu nijansu.
Habzburška porodica je najavila da će Firentinski dijamant, zajedno sa ostalim draguljima, biti čuvan u okviru nove kanadske fondacije, osnovane radi zaštite i očuvanja kolekcije kao jedinstvene celine od izuzetnog istorijskog značaja. Time je završeno jedno od najdužih poglavlja u istoriji evropskog plemstva – a legendarni dragulj, izgubljen i ponovo pronađen, vraćen je svom zasluženom mestu u nasleđu Habzburške dinastije.
